Er was al een uitspraak van de NZa uit 2024, maar die leidde lokaal nog tot onduidelijkheid bij een aantal gemeenten, en soms ook bij ergotherapeuten.

Het gezamenlijke uitgangspunt van de VNG en Ergotherapie Nederland is helder: wanneer een gemeente een ergotherapeut inschakelt voor onderzoek of een functioneel advies ten behoeve van een gemeentelijke maatwerkvoorziening, maakt zij vooraf afspraken over een reële vergoeding en betaalt zij deze kosten ook zelf. Inwoners mogen hiervoor dus niet worden doorverwezen naar de zorgverzekering.

Het bericht Advieskosten bij Wmo-hulpmiddelen verscheen eerst op Ergotherapie.

De behandeling van patiënten met chronische pijn dient plaats te vinden via het stepped-care principe, waarbij verschillende stappen doorlopen moeten worden. De patiënt kijkt samen met de zorgverlener welke stap passend is om mee te starten. De volgende 4 stappen worden onderscheiden:

1. Preventie en zelfzorg
2. Monodisciplinaire diagnostiek en behandeling in de eerste lijn (door bijvoorbeeld een ergotherapeut of oefentherapeut of een psycholoog).
3. Multidisciplinaire Eerstelijns Revalidatie (MER): diagnostiek en behandeling op verschillende domeinen van het biopsychosociaal model in de eerste lijn, of in de eerste lijn in samenwerking met de tweede lijn.
4. Interdisciplinaire diagnostiek en behandeling in de tweede of derde lijn (IMSR).

Ten aanzien van de uitwerking zijn er voor ergotherapeuten een aantal belangrijke zaken:

• Voor de 3^e stap, MER, geldt dat deze vorm van zorg nog niet is georganiseerd in de 1^e lijns. Het Zorginstituut is vanaf mei j.l., samen met alle betrokken beroepsorganisaties een traject gestart om hier vorm aan te gaan geven. EN zal deelnemen aan de stuurgroep. Een lid van de vakgroep chronisch pijn zal namens EN deelnemen aan de werkgroep.

Het doel is om te zorgen dat er eind 2027 een goede basis ligt voor onderzoek naar MER. Als dit onderzoek laat zien dat MER goed werkt bij deze patiënten, dan kan het geïmplementeerd worden in de praktijk.

• Voor de 4^e stap heeft de VRA in april een indicatiedocument opgesteld: ‘Indicatiestelling IMSR aanhoudende pijn in houdings- en bewegingsapparaat’.
• IMSR is alleen mogelijk als de patiënt in de 24 maanden voorafgaand aan de indicatiestelling een van de volgende twee trajecten heeft gevolgd:

Gedurende minimaal 12 weken minimaal 6 behandelingen bij een eerstelijns ergotherapeut, fysiotherapeut of oefentherapeut én een behandeling bij een POH-GGZ (praktijkondersteuner bij de huisarts) of een psycholoog (minimaal 12 weken of minimaal 6 behandelingen).

Gedurende minimaal 12 weken minimaal 6 behandelingen bij een eerstelijns psychosomatisch fysio- of ergotherapeut*.

Er wordt geen uitspraak gedaan over eventuele duur van de behandelsessies.

• Deze trajecten roepen vragen op, die EN kenbaar heeft gemaakt in een reactie naar het Zorginstituut. Wij hopen in de komende weken met het ZiN hierover in gesprek te kunnen gaan.

*In de reactie van EN aan het ZiN is aangegeven dat het criterium van psychosomatisch ergotherapeut niet kan worden gesteld, aangezien dit geen door EN erkend specialisme is**. Wij stellen voor om psychosomatisch ergotherapeut te vervangen door: ‘’Ergotherapeut, werkend vanuit het biopsychosociaal model, met specifieke deskundigheid in de behandeling van aanhoudende pijn’’.

– Als huisartsen of medisch specialisten willen doorverwijzen naar IMSR, dan moeten zij informatie opnemen over zowel de inhoud, het resultaat, als over het aantal behandelingen dat is ingezet. Dit heeft mogelijke implicaties voor de (eind) rapportages van ergotherapeuten.

** ergotherapeuten kunnen zich na hun basisopleiding officieel specialiseren in drie richtingen: hand-ergotherapeut, kinderergotherapeut en ouderenergotherapeut

Het bericht Vergoeding IMSR verscheen eerst op Ergotherapie.

We vergaderen vier keer per jaar, twee keer bij Ergotherapie Nederland en twee keer online.

Samen beoordelen we richtlijnen, standaarden en protocollen die relevant zijn voor de ergotherapie en geven op de website van Ergotherapie Nederland een actueel overzicht van deze documenten. Ook geven we informatie en advies over de aanpak van het ontwikkelen en implementeren van richtlijnen. We houden ook contact met andere commissies om kennis uit te wisselen.

Je levert een waardevolle bijdrage aan de kwaliteitsontwikkeling van ons vak en werkt samen met gemotiveerde collega’s. We zoeken iemand met een kritische blik, betrokkenheid en interesse in richtlijnontwikkeling. Bij voorkeur zoeken we iemand met ervaring in de GGZ of de kinderergotherapie, maar ook met andere ervaring ben je van harte welkom!

Interesse? Meld je aan of vraag meer informatie via richtlijnen@ergotherapie.nl

Meer weten over ons? Vind ons bij Commissie Richtlijnen.

Het bericht Oproep: nieuw lid Commissie Richtlijnen verscheen eerst op Ergotherapie.

Bangkok, een wereldstad vol contrasten, honderden ergotherapeuten uit alle windstreken en gesprekken die moeiteloos schakelen tussen kunstmatige intelligentie, occupational justice en betekenisvol dagelijks handelen. Het WFOT congress 2026 in Bangkok was een hele intensieve, inspirerende happening. Het thema van het congres was “Inspiring Change, Innovating Futures”. Nederland was goed vertegenwoordigd. Zie de delegatie hierboven.

Hieronder een deel van onze ervaringen!

Inleiding
Het World Federation of Occupational Therapists (WFOT) congress is dé plek waar internationale ontwikkelingen binnen het vak samenkomen. In februari 2026 vond het congres plaats in Bangkok: een stad die niet alleen indruk maakt door haar omvang, hitte en dynamiek, maar ook door de zichtbare verschillen in welvaart, gezondheid en toegang tot zorg. Juist die context gaf het congres extra betekenis. De strak georganiseerde congresomgeving contrasteerde scherp met het leven op straat. Thema’s als participatie, inclusie, sociale rechtvaardigheid, technologie, de rol van AI in de praktijk, het onderwijs en het onderzoek van ergotherapie en duurzaamheid kregen daardoor een voelbare lading. Voor Nederlandse ergotherapeuten bood dit congres niet alleen inspiratie, maar ook een spiegel: waar staan wij als beroepsgroep, en hoe verhoudt onze praktijk zich tot die van collega’s wereldwijd?

Education day
Op zondag, een dag voor het congres, stond education day op het programma, een dag voor docenten ergotherapie vanuit de hele wereld. Hier werd gediscussieerd aan de hand van verschillende stellingen per tafel. We werden aangemoedigd om vooral niet alleen met je landgenoten aan tafel te zitten, waardoor er rijke discussies ontstonden. Gemeenschappelijke zorg is dat er, in bijna alle landen, te weinig ergotherapeuten zijn om aan de vraag te voldoen. Er zijn ideeën uitgewisseld over hoe je jonge mensen kunt enthousiasmeren voor het vak. Het werd duidelijk dat er verschillen zijn tussen landen over online leren, er zijn landen waarbij dat 80% van het curriculum is (zoals in Scandinavië en IJsland) en heel veel landen waar dit niet zo is. Ook werden verschillende benaderingen benoemd voor educatie aan Gen-Z, zoals simulation based learning met VR en AI, exploratief en interactief leren en interprofessioneel leren in verschillende contexten. Er was veel aandacht voor kritische reflectie en professionele identiteit. Bovendien werden de nieuwe minimale internationale opleidingseisen en beroepscriteria van de WFOT gepresenteerd. Kortom, een inspirerende dag.

Professionele site visits
Op de ochtend van de eerste congresdag was het mogelijk deel te nemen aan een professionele site visit: een georganiseerd werkbezoek aan diverse centra. Zo namen enkelen van ons deel aan de site visit naar het Sirindhorn National Medical Rehabilitation Institute. Na een hartelijk welkom volgde een mooie promotiefilm over de missie, visie, doelen en verschillende aandachtsgebieden waar dit revalidatiecentrum zich op richt. In een gesprek met drie revalidatieprofessionals, waaronder een ergotherapeut en een manager van de afdeling ergotherapie, konden we vragen stellen over ergotherapie in Thailand en hun revalidatiezorg.

In Thailand werken ongeveer 1000 ergotherapeuten op een bevolking van 71,6 miljoen inwoners. Er is slechts een beperkt aantal gespecialiseerde revalidatiecentra waar ergotherapeuten werken, zoals dit revalidatiecentrum vlakbij Bangkok. In dit centrum werken nu 27 ergotherapeuten, vertelt het hoofd van de afdeling ergotherapie met trots. Het aantal ergotherapeuten is enorm gegroeid de afgelopen jaren; zij was 25 jaar geleden de enige ergotherapeut in dit centrum. Er komen steeds meer opleidingen ergotherapie en dus ook meer toekomstige ergotherapeuten. Ook heeft Thailand sinds enkele jaren een eigen masteropleiding, die dit jaar haar eerste gediplomeerden zal afleveren.

Om te voldoen aan de behoefte aan revalidatiezorg in Thailand, hebben ze basis revalidatie-units ingericht, verdeeld over alle regio’s van Thailand. Dit zijn geen gespecialiseerde centra, maar hier kan de eerste noodzakelijke basis revalidatiezorg geleverd worden. Op de meeste plekken werken nog geen ergotherapeuten omdat die er nog niet voldoende zijn, maar wel artsen, fysiotherapeuten, verpleegkundigen en technici. Hiertoe hebben ze een 6 weken durende revalidatieopleiding voor fysiotherapeuten ontwikkeld en een 3-daagse cursus voor technici, zodat zij samen de basisprincipes van de ergotherapie kunnen toepassen, met name het observeren en trainen van revalidanten in ADL-situaties en het op maat aanmeten van aangepaste hulpmiddelen en voorzieningen, zoals mobiliteitshulpmiddelen, woningaanpassingen en hulpmiddelen om belangrijke dagelijkse activiteiten te kunnen uitvoeren.

Het congres, een wereldwijde beroepsgroep in beeld
Bij de toegang tot het congres werd je steevast verwelkomd door een dame in keurig mantelpakje die bij 30 graden de gehele dag een bord vasthield met “Welcome WFOT”. Wat direct opviel bij binnenkomst in het congrescentrum was de enorme diversiteit aan deelnemers. Delegaties uit Azië, Afrika, Zuid-Amerika en het Midden-Oosten waren nadrukkelijk aanwezig, vaak in traditionele klederdracht. Collega’s uit landen die je op Europese congressen minder vaak tegenkomt, brachten andere verhalen en perspectieven mee. Die wereldwijde vertegenwoordiging maakte duidelijk hoe verschillend de contexten zijn waarin ergotherapie zich ontwikkelt. Wat in het ene land vanzelfsprekend lijkt, blijkt elders een luxe. Dat besef liep als een rode draad door het congres en kleurde veel gesprekken, zowel tijdens lezingen als in de wandelgangen. Een van de meest waardevolle aspecten van het congres is het ontmoeten, uitwisselen van ervaringen en het leggen van verbindingen met collega’s uit alle delen van de wereld. In gesprekken tijdens sessies, pauzes en in andere ontmoetingen werd duidelijk dat ergotherapeuten, ondanks verschillen in zorg- en welzijnssystemen, cultuur en context, vaak met vergelijkbare vraagstukken te maken hebben.

Ontmoetingen
De welcome reception en congress party zijn belangrijke evenementen om de internationale collega’s te ontmoeten, terug te zien en wat uitgebreider te spreken. Er waren mooie ontmoetingen. Zo was het erg leuk om de 83-jarige prof. dr. Carolyn Baum, ontwikkelaar van de Activity Card Sort (ACS) weer te zien en te spreken, aldus Maud Graff en Margo van Hartingsveldt.

De ACS is een meetinstrument om het activiteitenpatroon en de participatie van cliënten op het gebied van IADL, vrije tijd en sociale contacten via een foto-interview te inventariseren. Carolyn Baum vertelde dat de ACS weer verder is doorontwikkeld, in onderzoek is uitgetest en binnenkort als een digitale tool op de markt komt. Zij begeleidt nog steeds onderzoeksprojecten. Voor haar was dat ook de reden om naar het congres te komen, om haar onderzoekers van over heel de wereld hier fysiek te spreken. Ook het weerzien van de Taiwanese collega’s was erg leuk. Maud Graff was 10 jaar geleden op werkbezoek in Taipei en Kaohsiung. Hier mocht zij twee masteropleidingen voor paramedici en verpleegkundigen officieel openen en een lezing geven aan hun masterstudenten over het onderzoek naar de ontwikkeling, evaluatie en implementatie van Ergotherapie bij Ouderen met Dementie (EDOMAH). Ook verzorgde ze hier een paar dagen onderwijs over EDOMAH aan ergotherapeuten en studenten ergotherapie.

Enkele presentaties die we willen delen op gebied van ouderen en revalidatie:
Uiteraard is dit maar een kleine opsomming uit de enorme hoeveelheid aan presentaties die we als Nederlanders hebben gegeven en/of hebben gevolgd.

Sanne Pellegrom van de Hogeschool van Amsterdam presenteerde haar promotieonderzoek naar de Effectiviteit van Ergotherapie thuisrevalidatie met ondersteuning van sensomonitoring bij mensen na een CVA, het OTHER-project.

.

Dr. Leen DeConinck van de Katholieke Universiteit Leuven in België, presenteerde over de Effectieve PROMOTE aanpak voor thuiswonende kwetsbare ouderen met fysieke problematiek.

Prof. dr. Maud Graff presenteerde de pilot evaluatiestudie van de SOCAV-interventie in de thuissituatie. Deze interventie, gebaseerd op de combinatie van het EDOMAH-programma en de Kalorama Coaching methode, is gericht op verpleegkundigen en verzorgenden met ondersteuning van ergotherapeuten, om de eigen regie van mensen met dementie te ondersteunen. Zij presenteerde de resultaten uit de pilot evaluatiestudies die positieve persoonsgerichte attitude- en gedragsveranderingen laten zien bij verpleegkundigen en verzorgenden en verbeteringen in de eigen regie van mensen met dementie. Deze positieve resultaten werden zowel in het verpleeghuis als thuis vastgesteld en beide publicaties waren ten tijde van het congres net geaccepteerd voor publicatie.

Margo van Hartingsveldt gaf een presentatie over de ontwikkeling van ROTOS (Research in Occupational Therapy and Occupational Science), een Europese foundation die zich richt op het versterken van verbinding en samenwerking tussen onderzoekers in ergotherapie en occupational science in Europa.

Assoc .prof. dr. Barbara Piskur presenteerde de uitkomsten van de Partnering for Change aanpak op scholen, afkomstig van promotieonderzoek van Zuyd-collega Sarah Meuser-Hoselmann. Samen met Zuyd-collega Connie Zillhardt presenteerde Barbara ook over het School-Based Occupational Therapy International Netwerk (SBOT-IN), waarin internationale experts samenwerken aan hoe ergotherapeuten bijdragen aan inclusieve schoolomgevingen.

Eefje Kern, MSc. van Zuyd Hogeschool, presenteerde de psychometrische evaluatie van de Nederlandstalige versie van het PEM-CY assessment, dat participatie en omgeving van kinderen en jongeren in kaart brengt.

Milou Dupuits, MSc. van Zuyd Hogeschool deelde de eerste bevinden van de nieuwe participatiegerichte benadering PREP – Pathways and Resources for Engagement and Participation.

Dr. Ramon Daniëls, lector ondersteunende technologie in de zorg van Zuyd Hogeschool, presenteerde de Maastricht Innovation Readiness Aanpak (MIRA). Deze aanpak, ontwikkeld door Zuyd en Universiteit Maastricht, is bedoeld om zorg- en welzijnsorganisaties inzichten te bieden in hun vermogen tot innoveren. Daarnaast gaf Ramon ook een presentatie over een onderzoek naar de rol van sociale robotica in de gehandicaptenzorg.

Michael Haan, Nederlandse promovendus aan Karolinska Universiteit Stockholm van Zweden, mede begeleid door James Cook universiteit van Australië, presenteerde zijn onderzoek naar de transitie van werk naar pensioen van Europese gepensioneerden die naar Thailand geëmigreerd zijn, hoe deze transitie eruitziet en in hoeverre het hen lukt om een betekenisvol gepensioneerd bestaan op te bouwen in Thailand.

Ook was er een mooie presentatie van dr. Tove Lise Nielsen uit Denemarken over de positieve ervaringen met de CO-OP (Cognitive Orientation to daily Occupational Performance) interventie bij thuiswonende mensen na een CVA.

Prof. dr. Shaeed Soeker van de West-Cape University van Zuid-Afrika presenteerde positieve resultaten van een pilotstudie naar toepassing van het self-efficacy model om werkgerelateerde vaardigheden te verbeteren bij mensen met hersenletsel.

Michael Iwama , grondlegger van het KAWA Rover Model, was aanwezig en was een celebrity onder met name de Aziatische congresgangers. Er was een posterpresentatie over growth based careerplanning voor OT’s en de KAWA River Approach.

Van kind naar context: participatie als uitgangspunt
Binnen het domein kind en jeugd lag de nadruk sterk op school-based occupational therapy (SBOT). Internationaal wordt steeds meer vanuit de school- en leeromgeving gewerkt, met als doel participatie voor álle kinderen te bevorderen. Modellen zoals Partnering for Change laten zien hoe samenwerking tussen ergotherapeuten, leerkrachten, kinderen en ouders kan bijdragen aan inclusiever onderwijs. De kernboodschap was helder: wie echt verschil wil maken, kan niet blijven hangen bij het individuele kind. De fysieke, sociale en organisatorische omgeving is minstens zo bepalend voor participatie. Die beweging van individu naar context was ook in andere domeinen zichtbaar en sluit aan bij discussies die we in Nederland steeds vaker voeren.

Daarnaast presenteerde Margo van Hartingsveldt een poster over de implementatie van het WRITIC-groepsprogramma in Nederland. In aansluiting hierop vond een bijeenkomst plaats met collega’s uit Duitsland, België, Japan en Indonesië, die WRITIC in hun eigen landen aan het vertalen en implementeren zijn. Het is zo bijzonder om te zien hoe WRITIC-assessment in verschillende landen kan bijdragen aan participatie van kinderen.

Ook was er een mooie presentatie van dr. Luzia Pfeifer en dr. Kharinni Pereira van de São Paulo Universiteit en de State University van Para in Brazilië, over de effectiviteit van virtual reality therapie op het dagelijks handelen van kinderen met Cerebral Palsy.

Occupational justice: ongemakkelijk, maar noodzakelijk
Een van de meest indringende thema’s op het congres was occupational justice. Deze term verwijst naar eerlijkheid en rechtvaardigheid in de mogelijkheden die mensen hebben om betekenisvolle activiteiten (occupations) te doen die bijdragen aan hun gezondheid, welzijn en maatschappelijke participatie. In lezingen en paneldiscussies kwamen onderwerpen aan bod als: armoedebestrijding, toegankelijkheid tot hulpmiddelen, systemisch racisme, hoe integreer je occupational justice in de klinische praktijk, ergotherapeutische ondersteuning bij vluchtelingen (Somalië, Syrië, Libanon) asielzoekers (Turkije, Engeland,) en het werken in high-stress omgevingen. Voor collega’s uit landen waar conflict, migratie en schaarste dagelijkse realiteit zijn, is occupational justice geen abstract theoretisch concept, maar dagelijkse praktijk. Dat riep ook bij Nederlandse deelnemers ongemakkelijke, maar essentiële vragen op: Hoe neutraal kan of wil je zijn als ergotherapeut? En wat betekent sociale rechtvaardigheid? Het congres maakte duidelijk dat ergotherapie onlosmakelijk verbonden is met sociale structuren en beleid. Wegkijken blijkt steeds minder een optie.

Technologie en AI: kansrijk én kritisch
Kunstmatige intelligentie (AI) was overal aanwezig: in keynotes, paneldiscussies en informele gesprekken. De toon was opvallend genuanceerd. Ja, AI biedt kansen, zoals efficiëntere data-analyse, ondersteuning bij klinisch redeneren en nieuwe mogelijkheden voor onderwijs en ondernemerschap. Tegelijkertijd werden kritische vragen niet geschuwd. Wat betekent AI voor wetenschappelijke integriteit? Welke bias sluipt er in systemen die gevoed worden met cultureel gekleurde data? En hoe voorkomen we dat technologie het persoonsgericht werken overschaduwt? Welke informatie geef je AI? Delen van boeken? Casestudies?

Verder werd er een pleidooi gehouden om AI in te bedden in het curriculum, zodat studenten leren om AI op een verantwoorde manier te gebruiken. Ook is het bedoeld om studenten bewust te maken van de voor-en nadelen, hoe AI toe te passen en welke verantwoordelijkheid ze hebben.

Interessant was de expliciete verbinding met duurzaamheid. AI en digitalisering hebben een behoorlijke water- en carbon footprint. Wees je daar ook bewust van elke keer dat je AI inzet.

Praktische innovaties: technologie ten dienste van de cliënt
Naast grote maatschappelijke thema’s waren er ook tastbare, praktijkgerichte innovaties. Een voorbeeld is het OT Draw Home Modification Program: een ontwerptool waarmee woningaanpassingen direct zichtbaar worden gemaakt in echte foto’s van de thuissituatie.

Dit soort toepassingen laat zien hoe technologie het gesprek met cliënten kan ondersteunen en gezamenlijke besluitvorming kan versterken, zonder het klinisch redeneren over te nemen. Technologie werd daarmee gepresenteerd als hulpmiddel, niet als vervanging van professioneel handelen.

Ecologische ergotherapie: duurzaam voorschrijven
Duurzaamheid was ook opvallend nadrukkelijk aanwezig op het congres. Internationale netwerken presenteerden initiatieven rond ecologische ergotherapie, met aandacht voor hergebruik, reparatie en circulaire systemen voor hulpmiddelen.

Het Sustainable Adaptive Equipment Prescription Framework biedt handvatten om niet alleen te kijken naar de directe behoefte van de cliënt, maar ook naar maatschappelijke en ecologische impact. Een benadering die goed aansluit bij actuele discussies in Nederland over duurzaamheid in de zorg en verantwoord voorschrijven.

Toekomstscenario’s ergotherapie
Het thema van het congres, “Inspiring Change, Innovating Futures”, werd mooi neergezet in de afsluitende plenaire sessie, waarin vanuit verschillende perspectieven werd geschetst hoe ergotherapeuten zich kunnen voorbereiden op de toekomst. Voor de praktijk werd onder meer het belang benadrukt van het kritisch en bewust omgaan met technologie en AI. Daarnaast kwamen disaster management, sterke beroepsnetwerken en -verenigingen, en toegankelijke, contextgebonden evidence aan de orde. Tegelijkertijd werd het belang van humanized care benadrukt: mensgerichte zorg in verbinding met cliënten, en het verkennen van nieuwe en opkomende werkvelden voor ergotherapeuten.

Op gebied van onderwijs werd vooruitgekeken naar 2050, waarin gezondheidsvraagstukken naar verwachting complexer zullen zijn, met meer ongelijkheid in gezondheid en kansen, waardoor er meer focus op community-centred benaderingen nodig is. De focus verbreedt van revalidatie naar participatie, veerkracht en betekenisvol leven. Curricula zullen in toenemende mate thema’s als advocacy, duurzaamheid en beleidsbeïnvloeding integreren, zodat toekomstige ergotherapeuten kunnen bijdragen aan een rechtvaardiger en inclusiever zorg- en samenlevingssysteem.

Voor het perspectief onderzoek werd aangegeven dat investering in een nieuw type onderzoeksvaardigheden nodig is, zoals digitale geletterdheid, innovatie en ondernemerschap, maar ook in community- en service skills, zodat onderzoek beter aansluit bij de vragen die leven in wijken, instellingen en gemeenschappen. OT-onderzoek, onderwijs en praktijk zouden nauwer met elkaar verbonden moeten zijn, met occupational science als belangrijke kennisbasis.

Nederland op het wereldtoneel
De Nederlandse delegatie was inhoudelijk goed zichtbaar met bijdragen op het gebied van revalidatie, ouderenzorg, mantelzorg, dementie, arbeid, technologie, stigma en kinderen. Presentaties over thuisrevalidatie, eigen regie en participatie sloten duidelijk aan bij internationale ontwikkelingen, net als presentaties over onderzoek en onderwijs.

Het congres liet zien dat Nederlandse ergotherapie inhoudelijk meedraait op wereldniveau, maar ook dat we veel kunnen blijven leren van andere perspectieven en contexten.

Voorafgaand aan het congres waren de general assembly’s. Gedurende drie dagen vergaderden de afgevaardigden van elk land over ergotherapie op wereldniveau. Voor ons land nam Esther Jansen-Polak, delegate van de WFOT namens Ergotherapie Nederland, hieraan deel. Het waren drie intensieve, maar ook inspirerende dagen waarin veel gediscussieerd, gestemd en vastgesteld is. Een voorbeeld zijn de wereldwijde opleidingseisen en beroepscriteria. Het ging echter ook over het belang van onderzoek naar de waarde van ergotherapie en met name het belang van effectiviteitsstudies. Mental health was ook een groot thema.

Conclusie / afronding
Het WFOT congress 2026 in Bangkok was meer dan een inspirerend congres. Het was een confronterende ontmoeting met de wereldwijde realiteit van ons vak. Thema’s als participatie, rechtvaardigheid, technologie en duurzaamheid kwamen samen in een context die uitnodigde tot reflectie.

Bangkok hield ons een spiegel voor. Ergotherapie is volop in beweging en vraagt steeds vaker om positionering, samenwerking en maatschappelijke betrokkenheid — binnen én buiten de behandelkamer.

De vraag die rest is niet wat we hebben gehoord of gezien, maar hoe we deze inzichten meenemen in onze dagelijkse praktijk in Nederland. Dit artikel is alvast een mooie start!

Wist je dat:

• Er een Thaise versie van Grondslagen is en Maud die in haar handen heeft op de foto?
• 
• De wereldwijde ergotherapie opleidingseisen en beroepscompetenties zijn herzien?
• Je op de website heel veel projectverhalen/-ervaringen kunt vinden waar je je voordeel mee kan doen?
• Ergotherapiestudenten uit alle landen het spannend vinden om te telefoneren?
• Voorafgaand aan het congres de general assembly’s waren, waar de afgevaardigden van vrijwel alle landen aan deelnamen?
• Het ook gezellig was om de Vlaamse collega’s (weer) te ontmoeten!
• In de periode 2006-2024, wereldwijd 155% groei is in het aantal ergotherapeuten, 93% groei in goedgekeurde opleidingen, 122% groei in WFOT goedgekeurde opleidingen ergotherapie?
• Toegang tot ergotherapie wereldwijd een uitdaging is vanwege de tekorten, de kansenongelijkheid in relatie tot toegang tot zorg en regelmatig ook door de infrastructuur in het land?
• Mentale gezondheid ook een belangrijk onderwerp van de WFOT is? Wij het dan hebben over werken met cliënten met mentale problemen, maar ook oog moeten houden voor de mentale problemen van onze studenten.
• Er een internationale community van ergotherapeuten en artificieel intelligence bestaat waarbij Minjou Lemette is aangesloten?
• Er een World Rehabilitation Alliance (WRA) 2030 is en we hier als ergotherapeuten krachtig in op moeten trekken met de fysiotherapeuten om onze discipline erkend te krijgen als basisdiscipline in de revalidatie?
• Je op de website https://www.who.int/initiatives/world-rehabilitation-alliance heel veel informatie vindt over wereldwijde projecten en onderzoeken op gebied van revalidatie?
• Wij hopen jullie te hebben geïnspireerd met het delen van onze bevindingen!

Over de auteurs
Artikel samengesteld door Esther Jansen-Polak, ergotherapeut MSc Neurorevalidatie, WFOT delegate met behulp van input van:

• Margo van Hartingsveldt, lector Ergotherapie – Participatie en Omgeving, Hogeschool van Amsterdam.
• Prof. Dr. Barbara Piškur, Zuyd Hogeschool & Universiteit Hasselt
• Dr. Maud Graff, Hoogleraar Ergotherapie
• Minjou Lemette MA, Kerndocent / Kenniscentrum zorgtechnologie Hogeschool Rotterdam

Het bericht Het wereldergotherapie congres in Bangkok verscheen eerst op Ergotherapie.

Publieksjaarverslag 2024
Hier kun je het publieksjaarverslag van 2024 terug zien.

Het bericht Publieksjaarverslag 2025 verscheen eerst op Ergotherapie.

Bekijk hier de aftermovie van het congres

Bekijk hier alle foto’s van het congres

Het bericht Ergotherapie Congres 2026 verscheen eerst op Ergotherapie.

Van 5 t/m 12 februari 2026 vond in Bangkok een bijzondere en inspirerende internationale bijeenkomst plaats voor de ergotherapie. Voor het eerst nam Esther Jansen-Polak namens Ergotherapie Nederland deel als delegate aan de WFOT General Assembly’s (5–7 februari). Samen met vertegenwoordigers uit alle continenten werden in drie intensieve dagen actuele ontwikkelingen besproken die wereldwijd spelen binnen ons vak.

Een belangrijk onderdeel was het delen van bijzonderheden per land en het verkennen van gezamenlijke thema’s, zoals de toegankelijkheid van ergotherapie wereldwijd. Een echte mijlpaal was de vaststelling van de nieuwe WFOT Minimum Standards for Education. Deze nieuwe opleidingseisen vormen een krachtig internationaal fundament onder de kwaliteit van ons beroep.

Tijdens de gesprekken werd opnieuw duidelijk hoe waardevol de WFOT is. De organisatie speelt een cruciale rol in het beschermen en profileren van ons beroep, in het leren van elkaar en in het wereldwijd uitwisselen van ervaringen. Samen bouwen we aan een sterke, herkenbare en toekomstbestendige beroepsgroep. Ben je nog geen lid van de WFOT? Dan is het zeker de moeite waard om aan te sluiten — zo draag je direct bij aan een gezonde ontwikkeling van ons vak.

Aansluitend vond van 9 t/m 12 februari het WFOT Wereldcongres plaats, eveneens in Bangkok. Ondanks de afstand was Nederland weer goed vertegenwoordigd. Onder het thema “Inspiring change, innovating futures” werd een indrukwekkend programma aangeboden met presentaties en posters over onder andere het opleiden van de nieuwe generatie ergotherapeuten, duurzaamheid en klimaat, technologische innovaties en een breed scala aan onderzoeksresultaten en praktijkontwikkelingen. Uiteraard werd er ook volop genetwerkt — een waardevolle gelegenheid om internationale verbindingen te versterken.

Al met al een inspirerende week die opnieuw laat zien hoe belangrijk onze wereldwijde samenwerking is. Samen staan we sterk.

Het bericht Ergotherapie Nederland bij WFOT General Assembly & Wereldcongres in Bangkok verscheen eerst op Ergotherapie.

Meer weten over ons? Vind ons bij Vakgroep Visuele beperkingen

Het bericht Oproep: Nieuwe leden vakgroep Visuele beperkingen verscheen eerst op Ergotherapie.

Achtergrond

‘Zeker blijven lopen!’ is een training in groepsverband waarbij deelnemers bewust(er) worden van risico’s bij buitenshuis lopen. Tegelijkertijd krijgen deelnemers manieren aangereikt om veiliger in de eigen buurt te lopen. Dit programma vindt zijn oorsprong in het bewezen effectieve Amerikaanse programma ‘Stroll Safe’. Deze groepstraining is in het najaar van 2024 onder de naam ‘Zeker blijven lopen!’ getest in drie Nederlandse gemeenten, met een positieve uitkomst. In het eerste kwartaal van 2025 is de eindrapportage opgeleverd.

Aanvullend onderzoek nodig: Uitvoer in Amsterdam

Om te weten of deze groepstraining geschikt is voor toepassing in heel Nederland is aanvullend onderzoek én meer ervaring uit de praktijk nodig. Om meer ervaring op te kunnen doen hebben de gemeente en de GGD Amsterdam subsidie beschikbaar gesteld. Daarmee is een aantal ergotherapeuten opgeleid die in 2026 de groepstraining gaan geven aan groepen van 12 deelnemers. Dat doen zij in verschillende stadsdelen en buurten van Amsterdam. Deelname aan de groepstraining is gratis.

Voor deelnemers: Wat houdt de groepstraining precies in?

U gaat samen met buurtgenoten in gesprek en (buiten) oefenen en werken aan uw wandelveiligheid. ‘Zeker blijven lopen!’ is een groepstraining voor maximaal 12 deelnemers. Er zijn 7 wekelijkse bijeenkomsten. De groepstraining wordt verzorgd door een ergotherapeut uit uw buurt.

De groepstraining vindt plaats op een locatie bij u in de buurt waarbij een groep één keer per week bij elkaar komt. Elke bijeenkomst duurt ongeveer 1,5 uur. De bijeenkomsten bestaan uit het met elkaar bespreken van de verschillende risico’s die u op straat kunt tegenkomen en ook wat u zelf kunt doen om de risico’s te verminderen om uzelf zekerder te voelen. Wat u leert wordt zowel binnen als ook buiten geoefend. Ook gaat u met elkaar de buurt beoordelen op de veiligheid voor voetgangers. Omdat het belangrijk is om allemaal actief deel te nemen aan de bijeenkomsten en vanwege de oefensessies buiten is de maximale groepsgrootte 12 deelnemers.

Deelname aan de training is gratis.

Voor verwijzers en andere betrokkenen: Waarom ‘Zeker blijven lopen’?

Jaarlijks belanden ruim 20.000 voetgangers op de Spoedeisende Hulp na een enkelvoudig ongeval, veelal veroorzaakt door struikelen of uitglijden. Vooral ouderen lopen hierbij ernstig letsel op. Hoewel valpreventie in huis al veel aandacht krijgt, is er buitenshuis nog een belangrijke slag te slaan. In opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat hebben in 2024 VeiligheidNL, de Leerstoel Ergotherapie van het Radboudumc en beroepsorganisatie Ergotherapie Nederland daarom de Amerikaanse ergotherapieinterventie ‘Stroll Safe’ succesvol aangepast naar de Nederlandse praktijk. Stroll Safe is een bewezen effectieve Amerikaanse ergotherapie interventie, gericht op het vergroten van het bewustzijn over valrisico’s bij het lopen buitenshuis en het aanleren van strategieën om de kans op vallen te verkleinen.

‘Zeker blijven lopen!’ richt zich specifiek op het voorkomen van enkelvoudige voetgangersongevallen bij ouderen in de buitenruimte en vormt daarmee een waardevolle aanvulling op bestaande valpreventieprogramma’s. De focus ligt op bewustwording van valrisico’s, op zelfmanagement en gedragsverandering. Deelnemers oefenen in hun eigen buurt met veilige loopstrategieën en leren risicovolle situaties herkennen en te melden.

Voor wie is het?

De doelgroep voor ‘Zeker blijven lopen!’ is de oudere die nog regelmatig buitenshuis komt. Zij lopen een groter risico op een val buitenshuis, bijvoorbeeld tijdens het wandelen. De meer kwetsbare ouderen vallen vooral in en om huis.

‘Zeker blijven lopen!’ richt zich op zelfstandig wonende ouderen van 65 jaar en ouder die:

• Zelfstandig buiten kunnen lopen (met of zonder loophulpmiddel) en
• bezorgd zijn om buitenshuis te vallen en/of
• de afgelopen 12 maanden één keer binnen- of buitenshuis zijn gevallen en zich daarbij hebben bezeerd, en/of
• meerdere keren binnen- of buitenshuis zijn gevallen

Aansluiting op nationaal beleid

Deze interventie sluit aan bij diverse beleidskaders, waaronder de ketenaanpak valpreventie, het Gezond en Actief Leven Akkoord (GALA), het Programma WOZO (Wonen, Ondersteuning en Zorg voor Ouderen), het Strategisch Plan Verkeersveiligheid (SPV) en het Nationaal Masterplan Lopen. De uitvoering van Zeker blijven lopen! in Amsterdam is onderdeel van een onderzoek waarin wordt onderzocht wat de succesfactoren zijn om deze groepstraining te kunnen opschalen in Nederland. Ook wordt verkend hoe ‘Zeker blijven lopen!’ duurzaam gefinancierd kan worden en loopt een traject om de interventie te laten erkennen als erkende leefstijlinterventie op Loket Gezond Leven van het RIVM.

Meer informatie over ‘Zeker blijven lopen!’ is hier te vinden.

Het bericht Zeker blijven lopen! verscheen eerst op Ergotherapie.

Vanwege de samenstelling van de vakgroep zijn we op zoek naar een ergotherapeut die werkt binnen de arbeidsrevalidatie vanuit een revalidatiecentrum of ziekenhuis, bijvoorbeeld vanuit de MSR. Heb je zin om samen met een enthousiaste vakgroep bij te dragen aan meer zichtbaarheid en aandacht voor ergotherapie binnen arbeid? Neem dan contact op met ons via beleid@ergotherapie.nl We kijken uit naar je reactie!

Meer weten over ons? Vind ons bij  Vakgroep Arbeid

Het bericht Oproep: Nieuwe leden vakgroep Arbeid verscheen eerst op Ergotherapie.