Gepubliceerd op 23-10-18 | Categorie: Belangenbehartiging

Persoonlijke boodschap van Theo van der Bom over contracteerperikelen en de rol van EN

Er is onrust in de paramedische wereld, ook bij de ergotherapeuten, met betrekking tot de aangeboden contracten en tarieven van de zorgverzekeraars. Kort samengevat komen de grieven neer op: meer eisen, meer administratieve lasten en te lage tarieven. Daarbij een algemeen gevoel van ontkenning van het belang van de beroepsgroep en de professionaliteit van de zorgverlener. Ik ben me zeer bewust van deze onrust en begrijp dat ook heel goed.

In mijn overleggen met de zorgverzekeraars, het ministerie van VWS en de NZa worden deze grieven steeds  besproken. En niet alleen EN maar ook de andere paramedische beroepsverenigingen, al dan niet in PPN-verband, leggen keer op keer de frustraties en bezwaren van de achterban, jullie dus, de leden, aan hen voor. Door deze inzet en mede door individuele acties van ergotherapeuten-contractanten richting verzekeraars, NZa (Nederlandse Zorgautoriteit) en ACM (Autoriteit Consument en Markt) is men op alle fronten doordrongen van de problematiek. Ik vind het een onhoudbare situatie en pleit al geruime tijd voor bijvoorbeeld een minimumtarief, vastgesteld door de NZa, op objectieve gronden. Boven op dat minimumtarief zouden afspraken gemaakt kunnen worden over additionele activiteiten. Te denken valt aan een tarief voor ParkinsonNet ergotherapeuten, kinder- en hand ergotherapeuten, maar ook voor het inzetten van een PREM etc. Met onze PPN collega’s zijn we letterlijke elke week met partijen in gesprek om voor onze leden betere voorwaarden te verkrijgen maar dat is een moeizaam traject. Daarbij worden we belemmerd door wet- en regelgeving. Wij als beroepsvereniging, Ergotherapie Nederland, mogen bijvoorbeeld geen tariefafspraken maken volgens de Mededingingswet. Wel leggen wij onze berekeningen voor aan de zorgverzekeraars, het is aan hen om daar wat mee te doen. Ook mogen wij geen oproep doen om collectief wel of niet de contracten te tekenen. De ACM houdt dit goed in de gaten en zal ons daar meteen op wijzen.  Echter binnen de grenzen van die wet- en regelgeving doen we het maximale van  wat we mogen en kunnen. Met regelmaat berichten we hierover, echter we kunnen als beroepsvereniging dus niet actief tot actie oproepen.  Er  is inmiddels op Facebook een actiepagina voor ergotherapeuten gestart. Ergotherapeuten hebben zelf het initiatief genomen. Uiteindelijk werkt dat het beste: ergotherapeuten die vanuit de eigen praktijk hun geluid luid en duidelijk laten horen en EN als vertegenwoordiger van alle ergotherapeuten, die aan de verschillende onderhandelingstafels deze geluiden kan versterken en toelichten en met alternatieven kan komen. Samen staan we sterk.

Is er licht aan het eind van de tunnel? Ik kan geen harde beloftes doen. Wel constateer ik dat er beweging komt bij de diverse partijen. Dat heeft nog niet tot harde afspraken geleid, maar ik ben hoopvol gestemd. Het maken van afspraken gaat niet via Facebook, LinkedIn, Instagram of Twitter. Dat kan alleen maar lukken als partijen vertrouwen krijgen in elkaar; en dat doe je niet in het openbaar. Dat is lastig, want daarmee is niet altijd zichtbaar wat we doen. Ik hoop op jullie begrip. Paramedische zorg is onmisbaar, dat weet gelukkig iedereen. De door de minister ingezette beweging ‘Juiste Zorg Op de Juiste Plek’ is tot mislukken gedoemd als er onvoldoende kwalitatief goede paramedische zorgverleners zijn. De voorwaarden voor de paramedische zorgverleners moeten dan wel zodanig zijn dat een normale praktijkvoering mogelijk is; waar normale salarissen aan medewerkers kunnen worden betaald; waar bij- en nascholing mogelijk blijft. Ik heb de wens dat de actiegroep ergotherapie dit mede mogelijk maakt en dat EN vanuit haar rol de positie van de ergotherapeut kan versterken en verbeteren.

Samen staan we sterk!

Tags: , , , ,



Terug naar boven ↑


Terug naar boven ↑